Btw buitenland: bepaal welke regels voor jou gelden

Bij goederen kan 0% btw gelden als de goederen naar een ander EU-land gaan en je klant een geldig EU-btw-id heeft. Dit heet een intracommunautaire levering. Je moet deze levering ook in de opgaaf ICP opnemen.

Vaak stuur je een factuur zonder btw met de tekst 'btw verlegd'. Je klant berekent en betaalt de btw dan in zijn eigen land. Controleer wel of deze hoofdregel voor jouw dienst geldt.

Ja, de btw-regels verschillen voor ondernemers en particulieren. Ook het verschil tussen goederen en diensten telt mee. Controleer daarnaast of je klant binnen of buiten de EU zit.

Met de Unieregeling meld je buitenlandse btw per kwartaal via het eenloketsysteem. De Invoerregeling is bedoeld voor afstandsverkopen van goederen van buiten de EU aan klanten die geen btw-aangifte doen. Voor de Invoerregeling geldt een maximum per zending.

Dat kan mogelijk via de Nederlandse Belastingdienst of via je buitenlandse btw-aangifte. Je mag deze btw niet aftrekken in je Nederlandse btw-aangifte.

Je krijgt te maken met Nederlandse regels én de regels van het andere land. Controleer daarom per land welke btw-regels gelden en waar je aangifte moet doen. Er is geen algemene regel voor alle landen buiten de EU.

Je geeft uitvoer aan in rubriek 3a van je btw-aangifte. Je past 0% btw toe en moet de uitvoer met je administratie kunnen aantonen. Dit geldt voor leveringen aan ondernemers en particulieren.

Je geeft deze diensten aan in rubriek 4a van je btw-aangifte. De btw wordt meestal naar jou verlegd.

Je berekent zelf de Nederlandse btw en geeft deze aan in rubriek 4b. Mag je deze btw aftrekken? Dan doe je dat in dezelfde aangifte bij rubriek 5b.

Je vult de omzet in bij rubriek 3b van je btw-aangifte. Voor installatieverkopen en afstandsverkopen binnen de EU noemt de aangifte onderdeel 3c.

Vermeld de wettelijke verwijzing voor de intracommunautaire levering. Je kunt hiervoor 'artikel 138, lid 1, Richtlijn 2006/112' gebruiken.

Meestal zijn deze diensten belast in het land waar jij bent gevestigd. Voor onder meer onroerende zaken, vervoer en evenementen gelden uitzonderingen. Controleer daarom de regel voor jouw soort dienst.

Afwijkende regels gelden onder meer voor verhuur van vervoermiddelen, personenvervoer en goederenvervoer. Ook diensten rond onroerende zaken en diensten rond cultuur, sport, wetenschap, ontspanning en onderwijs vallen onder de uitzonderingen.

Elektronische diensten worden via internet of een digitaal netwerk geleverd. Ze zijn grotendeels geautomatiseerd en kunnen niet zonder informatietechnologie worden geleverd.

Het uitgangspunt is het land waar je klant woont. Bij deze regel is een particulier een klant zonder btw-identificatienummer.

Als je klant fysiek aanwezig moet zijn om de digitale dienst te gebruiken, geldt die plek als vermoedelijke klantlocatie. Dit speelt bijvoorbeeld bij een openbaar wifipunt of een hotellobby.

Bij de bedoelde plaatsgebonden digitale diensten aan boord geldt het vertrekland van het personenvervoer binnen de EU. Deze regel kan gelden aan boord van een schip, vliegtuig of trein.

Ja, bij een vaste lijn geldt de installatieplaats als vermoedelijke klantlocatie. Bij een mobiel netwerk gaat het om het land dat de landcode van de simkaart aangeeft. Bij een decoder kan de locatie van het apparaat gelden, of het verzendadres van de kijkkaart als die locatie onbekend is.

Je kunt onder meer het factuuradres, het IP-adres en bankgegevens gebruiken. Ook gegevens over de simkaart of de vaste lijn kunnen als bewijs dienen.

Een platform dat aan de levering deelneemt, wordt in beginsel geacht in eigen naam te handelen. Dat vermoeden kan vervallen als het platform jou uitdrukkelijk als leverancier aanwijst. De afspraken tussen de partijen moeten dat ook vastleggen.

Bewaar het land van verbruik, het soort levering, de leverdatum en de verschuldigde btw. Bewaar ook gegevens over vooruitbetalingen en het bewijs waarmee je de klantlocatie hebt bepaald.

De Belastingdienst kan dan zelf je omzet, winst en belasting vaststellen. Ben je het daarmee oneens, dan moet je zelf bewijzen dat die berekening onjuist is. Dit heet omkering van de bewijslast.